PL EN FR DE ESP JP

strony projektów logo ork logo warzywniak logo oas logo Tu można marzyć logo Ratusz BB logo rw logo gap logo agl logo exlibris logo vivaoliva logo skarby oliwian
Galeria Warzywniak

OSTROWSKI / OSTROWSKA

wydarzenie wielodniowe, 2018.12.14 - 2019.01.02
w ramach projektu Galeria Warzywniak
Kliknij tu, aby przejść do szczegółowego opisu wydarzenia na stronie projektu.

SŁAWOJ OSTROWSKI (1943-2018)
Wybitny rzeźbiarz, pedagog, wychowawca wielu pokoleń gdańskich rzeźbiarzy. W latach 1963-1969 studiował w PWSSP w Gdańsku na Wydziale Rzeźby. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1969 w pracowni prof. Alfreda Wiśniewskiego. W tym samym roku rozpoczął pracę na uczelni u prof. Adama Smolany. Był profesorem ASP w Gdańsku, prowadził Pracownię Rzeźby. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1996. Był prodziekanem (1990-1993), dziekanem (1993-1996 i 2005-2012) Wydziału Rzeźby oraz prorektorem ASP (1996-2002). W okresie 1970-1982 należał do ZPAP, a od 1983 był członkiem ZAR. Był organizatorem i komisarzem generalnym II Międzynarodowego Triennale Rzeźby Portretowej w Sopocie (1989), członkiem jury wielu ogólnopolskich wystaw i konkursów rzeźbiarskich. Twórczość Sławoja Ostrowskiego skupiała się wokół postaci ludzkich. Były to charakterystyczne figury, torsy, popiersia, głowy. Tworzywem było drewno polichromowane, kamień i brąz. Był autorem pomników i rzeźb plenerowych, m.in.: pomników prezydenta Leona Barciszewskiego w Bydgoszczy (1987), Antoniego Abrahama w Pucku (1989), Jakuba Wejhera w Wejherowie (1990), kardynała Bolesława Kominka we Wrocławiu (2005), „Ofiar Grudnia 1970” w Gdyni (współautor, 1993) oraz ławeczki Güntera Grassa w Gdańsku (2001/2015), fontanny „Tancerka z parasolką” w Gdańsku (2001), fontanny „Ptaki wodne” w Gdańsku (2008), kamieni pamiątkowych poświęconych Dariuszowi Kobzdejowi w Gdańsku (2000) i Zbigniewowi Herbertowi w Sopocie (2001). Brał udział w wielu wystawach w Polsce i za granicą. Był laureatem licznych konkursów rzeźbiarskich.

W swoim artystycznym credo Sławoj Ostrowski pisał: „Kolejne epoki tworzą własne wizerunki, tworzą własne kanony. Człowiek to przybliża się, to oddala od swej podobizny. Podzwonne dla portretu wybijano niejednokrotnie, a jednak tradycja portretu trwa, bo potrzeba nieustannego potwierdzania siebie w obrazie czy rzeźbie jest nadal silna. Chcemy wiedzieć jacy jesteśmy i jaki był człowiek w przeszłości. …Portret współczesny pragnie wniknąć w sferę przeżyć wewnętrznych człowieka, odsłonić to, co nieznane, oddalając pojęcie portretu jako wyobrażenia jednostki z zamiarem ukazania człowieka uniwersalnego. Jednakże portret pozostaje i chyba powinien pozostać jako obraz wybranego z milionów człowieka, konkretnej jednostki, przenosząc go w znacznie dłuższy niż życie ludzkie wymiar czasu.”


MAGDALENA BEATA OSTROWSKA
Absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku z pracowni podstaw rzeźby prof. Alberta Zalewskiego, dyplom w pracowni prof. Franciszka Duszeńki.
biuletyn informacji publicznej 1 procent KRS
www.wspolnotagdanska.pl kontakt RODO - obowiązek informacyjny polityka prywatności ciasteczka (cookies) www.webap.pl