DANKA JARZYŃSKA | CZERNIE, SPĘKANIA, BLIKI

wydarzenie wielodniowe, 2026.06.02 - 2026.06.30
w ramach projektu Fundacja Wspólnota Gdańska
Kliknij tu, aby przejść do szczegółowego opisu wydarzenia na stronie projektu.

wstęp wolny
wernisaż, 2026.06.02, godz. 18:00

DANKA JARZYŃSKA

Gdańszczanka, rzeźbiarka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.
Pracuje głównie w klasycznych materiałach rzeźbiarskich (brąz, marmur, granit)
oraz w czarnym dębie. Tworzy także ceramikę i instalacje. Wystawiała w Cen-
trum Rzeźby Polskiej w Orońsku, w Paryżu, Bydgoszczy, Toruniu, Druskiennikach
oraz wielu galeriach trójmiejskich. Jest laureatką Międzynarodowego Konkursu
NanoArt109 organizowanego przez Galerie Roi Doré w Paryżu. Wyróżniona
uczestniczka konkursu YICCA w Mediolanie 2017/2018. Jej prace znajdują się
w kolekcjach prywatnych, m.in. w Niemczech, Norwegii, Meksyku i USA. Rzeźba
parkowa „Struktura czerni” znajduje się w kolekcji Centrum Rzeźby Polskiej
w Orońsku, a kamienny „Ślad” w przestrzeni publicznej Wyspy Sobieszewskiej.
Mieszka i tworzy na Wyspie Sobieszewskiej. Jest aktywną członkinią lokalnej
społeczności, działając na rzecz jakości jej kultury, środowiska naturalnego
i przestrzeni publicznej. Jest autorką projektu cyklu Plenerów Rzeźby w Granicie
Gdańsk - Wyspa Sobieszewska i organizatorką jego 1. edycji pod hasłem „Wyspa
w Granicie”, a także redaktorką katalogu dokumentującego i komentującego
to wydarzenie. Jako kuratorka zorganizowała wystawę Przejście w Sopockim
Gdańszczanka, rzeźbiarka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Pracuje głównie w
klasycznych materiałach rzeźbiarskich (brąz, marmur, granit) oraz w czarnym dębie. Tworzy także
ceramikę i instalacje. Wystawiała w Centrum Rzeźby Polskiej w Oro ńsku, w Paryżu, Bydgoszczy,
Pasażu Sztuki Sopot Centrum (2018). Członkini Związku Polskich Artystów
Toruniu, Druskiennikach oraz wielu galeriach trójmiejskich. Jest laureatką Międzynarodowego
Konkursu NanoArt109 organizowanego przez Galerie Roi Doré w Paryżu. Wyróżniona uczestniczka
konkursu YICCA w Mediolanie 2017/ 2018. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych , m.in. w
Plastyków.
Niemczech, Norwegii, Meksyku i USA. Rzeź ba parkowa „Struktura czerni” znajduje się w kolekcji
Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, a kamienny „Ślad” w przestrzeni publicznej Wyspy
Sobieszewskiej. Mieszka i tworzy na Wyspie Sobieszewskiej. Jest aktywną członkinią lokalnej
społeczności, działając n a rzecz jakości jej kultury, środowiska naturalnego i przestrzeni publicznej.
Jest autorką projektu cyklu Ple nerów Rzeźby w Granicie Gdańsk - Wyspa Sobieszewska i
organizatorką jego 1. edycji pod hasłem „Wyspa w Granicie”, a także redaktorką katalogu
dokumentującego i komentującego to wydarzenie. Jako kuratorka zorganizowała wystawę Przejście
w Sopockim Pasażu Sztuki Sopot Centrum (2018). Członkini Związku Polskich Artystów Plastyków.

CZERNIE, SPĘKANIA, BLIKI

Czarny dąb milczy inaczej, niż inne drewna. Jego ciemność nie jest brakiem -
jest nagromadzeniem czasu, warstw, ciśnienia, które materia w sobie zatrzy-
mała. W zetknięciu ze stalą nierdzewną, polerowanym brązem czy marmurem
to milczenie staje się dialogiem: organiczne kontra przemysłowe, skończone
kontra trwałe, pochłaniające kontra odbijające. Spękania nie są przypadkiem.
Są śladem sił, które działały na materię od wewnątrz, historią naprężeń i ustę-
powania. W tych liniach czyta się czas nie jako abstrakcję, lecz jako fizyczny ślad
odciśnięty w drewnie. Każda szczelina jest jak zdanie, każde pęknięcie to akapit
w języku, którego nie tłumaczymy, lecz który odczuwamy. Bliki światła pojawiają
się i gasną. Stal oddaje to, co zastanie: blask wystawy, sylwetkę widza, zmianę
pory dnia. W zestawieniu z głęboką czernią dębu ten refleks staje się zjawiskiem
prawie niematerialnym, chwilą, której nie sposób uchwycić dwa razy w ten sam
sposób. Rzeźba żyje w czasie rzeczywistym. Czernie Spękania Bliki to wystawa
o dialogu przeciwieństw, które nie znoszą się nawzajem - lecz wzajemnie siebie
odsłaniają. Drewno ujawnia swoją głębię w kontraście z metalicznym błyskiem.
Stal ujawnia swoją czułość na otoczenie w zestawieniu z nieruchomą czernią.